Doen wat nodig is voor de buurt

Leestijd: 3 minuten

In de Rivierenbuurt in Amsterdam Zuid is het project ‘huisbezoeken’ gestart. Dit project, een samenwerking met stichting 'Samen is Niet Alleen', wil kwetsbare bewoners helpen die om verschillende redenen geen of onvoldoende hulp kunnen vinden, terwijl ze dat het hardst nodig hebben. Door huisbezoeken wordt de hulpvraag zichtbaar en voorkomt het project ernstigere problemen. Servicemonteur Han Weehuizen en buurtcoördinator Robert Boekhout blikken terug op dit project.

Impact voor de buurt 

Als buurtcoördinator heeft Robert de impact van het project op de bewoners en de buurt gezien. "Tijdens het  project werden veel bewoners bezocht. Het heeft ons geholpen om inzicht te krijgen hoe bewoners de veiligheid en sociale cohesie in de wijk ervaren, hun woonsituatie en ook de technische staat van de woning. Tijdens de huisbezoeken werden direct reparaties uitgevoerd door onze vakman Han. Maar de huisbezoeken hebben er vooral voor gezorgd dat mensen die zorg nodig hadden gelijk werden gekoppeld aan de juiste zorginstanties.” benadrukt Robert.

Doen wat nodig is

“Ik deed wat nodig was voor de bewoners in de buurt,” zegt Han, die de Rivierenbuurt op een heel andere manier heeft leren kennen dankzij het project. Hij herinnert zich hoe hij sceptisch was, niet wetende wat hem te wachten stond. Maar hij besloot het avontuur aan te gaan. “De eerste dag had ik veel vragen. Hoeveel geld mag ik uitgeven? Wat is mijn rol? Ik belde om de haverklap naar Robert, tot hij zei: Han, doe wat nodig is.” Vanaf dat moment had Han de smaak te pakken.

Betrokken bij de buurt

‘’Na verloop van tijd leerde ik de buurtbewoners kennen, en zij leerden mij kennen. Ik voelde me verantwoordelijk," zegt hij met een glimlach. Zijn betrokkenheid ging zelfs zo ver dat hij in zijn lunchpauze takken snoeide die voor een portiek hingen, omdat hij zich verantwoordelijk voelde voor de veiligheid van anderen. ‘’In de buurt wonen veel ouderen, ik wil het niet op mijn geweten hebben dat ze struikelen over de takken van een gevelplant.’’ licht Han toe.

Grote sociale controle

“Je komt allerlei situaties tegen,” vervolgt Han. “Ik kan mij één situatie nog goed herinneren. Er was een bewoner, Guus, wiens douche kapot was. We konden het niet meteen repareren. De volgende dag gingen we naar zijn buurman, en tot onze verbazing zagen we Guus daar, in zijn badjas, op de bank zitten. Dit gaf een goed beeld van de buurt. Veel oudere bewoners hadden een sterke onderlinge band. Ze belden elkaar elke ochtend om te informeren hoe het ging. Als er niet werd opgenomen, gingen ze persoonlijk langs om te kijken of alles in orde was.’’

Het project gaat niet alleen over het verhelpen van problemen, maar vooral over het bieden van een helpende hand, het vergroten van deelname aan de samenleving en een luisterend oor aan degenen die dat nodig hebben.