Meer Amsterdammers kunnen gebruikmaken van verhuisvergoeding Van Groot naar Beter

Tot dusver kwamen alleen huurders met een woonoppervlakte van minimaal 70 vierkante meter en vier kamers of meer in aanmerking voor de verhuisregeling. Per 1 januari 2026 vervalt de eis voor de oppervlakte en hoeven woningen voor de subsidie alleen minimaal vier kamers te hebben, dus een woonkamer en drie slaapkamers. Soms voldoen huishoudens niet aan de regels, maar is de woning wel geschikt voor een groot gezin (een gezin met minstens drie minderjarige kinderen). Zij kunnen bij hoge uitzondering, via een maatwerkbeoordeling door een corporatie, in aanmerking komen voor de regeling.

Het aanpassen van de regeling VGNB is deels een gevolg van het onderzoek door de corporaties naar wat verruiming voor effect zou hebben op de woonruimteverdeling. Hieruit blijkt dat er meer woningen voor gezinnen beschikbaar komen. De corporaties blijven monitoren of er door deze aanpassing genoeg woningen voor grotere gezinnen beschikbaar komen en zullen, samen met de Gemeente, eventueel bijsturen als dat echt nodig is.

Jaarlijks 160 gezinswoningen vrij

VGNB is erop gericht op ruim wonende huishoudens meer passend te laten wonen en het daardoor vrijspelen van gezinswoningen. De corporaties verwachten dat het aantal gezinswoningen dat dankzij VGNB vrijkomt jaarlijks op ongeveer 160 uitkomt. Nu is dat circa 100. Veel van de gezinswoningen in Amsterdam worden bewoond door een oudere huurder, van wie de kinderen het huis uit zijn. Als deze persoon de sociale huurwoning met meer dan vier kamers verlaat voor een vaak kleinere, passende woning, ontstaat een verhuisketen. Een gezin verhuist dan naar de vrijgekomen gezinswoning en een starter kan de achtergelaten kleinere woning betrekken.

Pilots voor doorstroming

De woningcorporaties in Amsterdam zijn de afgelopen twee jaar gezamenlijk aan het experimenteren met initiatieven om doorstroming op gang te brengen. Ze hebben deze zogenaamde pilots onlangs geëvalueerd. De pilots van de corporaties liepen uiteen, maar binnen de pilots zetten de corporaties voornamelijk in op persoonlijke en intensieve begeleiding en betere informatievoorziening. De woningcorporaties zagen hierdoor meer bewustzijn en naamsbekendheid van de verhuisregelingen bij de bewoners.

Corporaties richtten bijvoorbeeld een modelwoning in, waardoor ruimwonende huishoudens konden zien hoe een woning van 60m2 ingericht kan worden. Een andere pilot richtte zich op bewoners die net niet aan de voorwaarden van VGNB voldeden, maar wel graag naar een kleinere woning wilden verhuizen. Zij werden persoonlijk begeleid en op die manier zijn er alsnog tien huishoudens verhuisd.
Verder zetten meerdere corporaties zich in voor betere informatievoorziening van de verhuisregelingen en voorrangen door het sturen van brieven, het attenderen op nieuwbouw in de buurt en het benaderen van oudere huishoudens. Ook dit leverde meer interactie op met bewoners.

“De aanpassing van Van Groot Naar Beter is goed nieuws voor de doorstroming op de woningmarkt, maar we hebben nog een lange weg te gaan om de mismatch in Amsterdam tegen te gaan. Nog te veel Amsterdammers wonen in een woning die niet bij hun situatie past. Veel ouderen van wie de kinderen het huis uit zijn, wonen in een grote corporatiewoning, terwijl gezinnen met minstens drie kinderen regelmatig te klein wonen. Door verschillende pilots en aanpassing van de verhuisregelingen hopen we dat te groot wonende huishoudens de stap zetten naar een meer passende woning. En zo een te krap wonend gezin blij maken met een woning waar elk kind rustig zijn huiswerk kan doen in de eigen kamer”, zegt Anne-Jo Visser, directeur-bestuurder van de Amsterdamse Federatie van Woningcorporaties.